ناسا اعلام کرد جهان هستی ده برابر کهکشان بیشتر از آن چیزی که تاکنون می پنداشتیم، دارد

جهان هستی به یکباره شلوغ تر شد و این بینش را مدیون هابل و دیگر دستگاه های مشاهده گر جهان هستیم. نجوم شناسان متعجب شدند که جهان هستی ۱۰ برار بزرگتر از آن چیزی بوده که مشاهد شده و فکر می شد.
نتایج این دستاورد بسیار روشن کننده است و به پاسخگویی یک معمای باستانی نیز کمک می کند، معمایی که می گوید چرا فضا تاریک است؟

در آنالیز داده های تیم دانشگاه نوتین هام انگلستان به سرپرستی کریستوفر کانسلیس کشف شد که تعداد کهکشان های جهان هستی ۱۰ برابر بیشتر از آن چیزیست که ما در فضای شناخته شده مان می پنداشتیم. اکثر آنها کوچک و یا کم نور هستند و با هم ادغام شده اند تا کهکشان های بزرگتری را بوجود آورند و این بدان معنی است که کهکشان ها به طور منزل در هستی توزیع نشده اند.

این نتایج شواهد محکمی از تحول کهکشان ها در طول تاریخ به ما می دهد که آنها همواره در حال ترکیب با هم بودند و تعدادشان در حال کاهش بوده است و این امر، نظریه بالا به پایین شکل گیری هستی را تائيد مي كند.
یکی از سوالات بنیادی ستاره شناسی این است که چه تعدادی کهکشان وجود دارد؟ اولین بار در اواسط دهه ۹۰ میلادی تلسکوپ هابل به این سوال پاسخ داد و بعد از آن با پیشرفت تکنولوژی های مشاهده فضا و دیدن کهکشان های کم نورتر جهان را با حدود ۲۰۰ میليارد کهکشان تخمین زد. اما جستجوی اخیر نشان می دهد که این تخمین ۱۰ برابر ضعیف تر از واقعیت است.
کانسلیس و تیمش با استفاده از اطلاعات هابل و تیمی دیگر سعی در ساخت سه بعدی تصاویر کردند تا بتوانند دقت بیشتری در تخمین تعداد کهکشان ها در طول تاریخ داشته باشند. همچنین سعی کردند از مدل های جدید ریاضی به منظور تخمین تعداد کهکشانهایی که وجود دارند و قابل مشاهده نیستند استفاده کنند. شگفت زده شدند وقتی معلوم شد که ۹۰٪ کهکشان ها به علت نور کم با تلسکوپ های امروزی قابل مشاهده نیستند. این کهکشان هاي کم نور ادغام شده و به مرور زمان تبدیل به کهکشان های پرنورتر شدند.
به گفته کانسیلیس نسل های آینده تلسکوپ ها احتمالا قادر خواهند بود این کهکشان های بسیار کم نور را بررسی کنند.
کاهش تعداد کهکشان به پاسخگویی سوال دیگری نیز کمک می کند و آن این است که چرا با وجود این همه ستاره فضا تاریک است؟ یکی از دستاوردهاي این تحقیق، فراوانی تعداد کهکشان ها بود. به این معنی که هر بخش آسمان پر از کهکشان است و نور ستارگان با عبور از کهکشان های ناپیدا با توجه به تلسکوپ های فعلی و عوامل کاهش دهنده دیگر امکان پذیر نیست. این عوامل شامل: گسترش فضا، ماهیت پویاي جهان و جذب نور توسط گرد و غبار و گاز میان کهکشانی مي باشد. تمام این عوامل باعث عدم دریافت نور برای انسان می شوند.

مشاهده عکس های بیشتر :

http://hubblesite.org/news/2016/39
www.nasa.gov/hubble
www.spacetelescope.org/news/heic1620

منبع : nasa